Landschap
Het modelspoorpanorama van Bernard Buesink was allesbehalve een standaard modelbaan. In de tuin ontstond een grote miniatuurwereld in de openlucht, volledig met de hand opgebouwd. Het landschap werd gemaakt van een betonnen ondergrond van ongeveer 3 tot 5 centimeter dik, verstevigd met kippengaas. Daarna kreeg het geheel een groene verflaag, waarna de natuur langzaam haar eigen sfeer toevoegde. Mos, kleine plantjes en weersinvloeden zorgden ervoor dat het landschap steeds realistischer werd.
De miniatuurwereld stelde geen bestaande plek voor, maar was een fantasielandschap geïnspireerd op Oostenrijkse berggebieden. Overal waren bergen, spoorlijnen, bruggen, wegen, waterpartijen en tunnels te vinden. Bernard werkte jarenlang aan nieuwe details en uitbreidingen, waardoor bezoekers iedere keer weer iets nieuws ontdekten.
Voor verschillende bouwwerken haalde Bernard inspiratie uit bestaande locaties. Zo was in het landschap een versie van de bekende Möhne-dam terug te vinden. Ook bouwde hij een grote metalen spoorbrug geïnspireerd op de beroemde Müngstener Brücke in Duitsland, de hoogste spoorbrug van het land. De herkenbare vorm van deze imposante brug kwam duidelijk terug in het landschap van Bernard.
Juist die combinatie van fantasie, techniek en herkenbare elementen maakte het modelspoorpanorama zo bijzonder. Iedere berg, brug en spoorlijn was met zorg gebouwd en vertelde een stukje van Bernards creativiteit en passie voor modelbouw.
Schaal
Bernard koos bewust voor verschillende schalen in het landschap om meer diepte en perspectief te creëren. De meest gebruikte schaal was 1:22,5, beter bekend als het LGB-formaat.
LGB staat voor Lehmann Gross Bahn, een Duits modelspoormerk dat sinds 1968 bekendstaat om zijn grote treinen voor gebruik in de tuin en buitenlucht. Deze schaal paste perfect bij het indrukwekkende berglandschap dat Bernard door de jaren heen opbouwde.
Huizen
Bernard begon in 1973 met de aanleg van het landschap in zijn tuin. Omdat modelhuizen in die tijd nauwelijks verkrijgbaar waren, besloot hij de gebouwen zelf te bouwen van tempex (piepschuim). Het materiaal haalde hij onder andere uit een gesloopt koelhuis in Aalten, waar hij het gratis mocht meenemen.
Veel gebouwen werden gebouwd aan de hand van foto’s uit reisgidsen. Daardoor waren veel huizen en bouwwerken gebaseerd op echte voorbeelden uit Oostenrijk en Duitsland. Dit gaf het modelspoorpanorama een herkenbare en realistische uitstraling.
Door weer en wind raakten veel gebouwen in de loop der jaren beschadigd. Vooral de daken hebben veel onderhoud nodig. Ramon begon daarom in 2013 met het restaureren van verschillende huizen. Een nauwkeurig en tijdrovend werk, waarbij dakpannen bijna één voor één worden aangebracht in speciaal hardschuim, beter bekend als styrodur. Dit sterke materiaal is ideaal voor modelbouw en wordt nog altijd gebruikt bij het herstel van de miniatuurwereld.
Speelgoed
Bernard verwerkte veel speelgoed in zijn miniatuurwereld. Zo stonden er in de grote stad Playmobil-poppetjes en zelfs twee grote Playmobil-huizen. Eén huis was origineel opgebouwd, terwijl Bernard het andere helemaal naar eigen idee samenstelde uit onderdelen van drie verschillende huizen.
Ook gebruikte hij speelgoedauto’s en allerlei kleine details om het landschap meer leven te geven. Soms ontdekten zijn kinderen ineens dat hun speelgoed een nieuwe plek had gekregen op de modelspoorbaan. Juist die creatieve en speelse toevoegingen maakten het panorama zo uniek en persoonlijk.
Schildering
Rond 1990 maakte Bernard een grote wandschildering rondom het landschap van ongeveer 50 vierkante meter. De schildering van een Alpenlandschap gaf de miniatuurwereld nog meer sfeer en diepte. Hieruit ontstond uiteindelijk ook de naam: Modelspoor Panorama.
Met een zelfgemaakte projector projecteerde Bernard foto’s uit reisgidsen op wit geschilderd zonweringsdoek. Avondenlang trok hij de contouren met potlood en stift over, waarna hij de schildering overdag inkleurde.
In 2014 schilderde Ramon nog een extra deel van ongeveer 7 vierkante meter erbij, geïnspireerd op foto’s uit Zwitserland en Oostenrijk. De originele wandschildering wordt tegenwoordig nog altijd gebruikt bij de modulebaan.
